For its tenth anniversary, Junction 2 returned to its essence. The festival teamed up with fabric for a stripped-back day at Boston Manor Park, keeping the focus on two iconic stages—The Bridge and The Woods—while Beatport Live’s The Block offered a platform for emerging talent without diluting the event’s carefully curated identity.
Beneath the M4, The Bridge once again proved why it’s one of the UK’s most distinctive dancefloors. The raw concrete pillars amplified every kick, creating an industrial cathedral for the day’s heavier sounds. Marcel Dettmann b2b DJ Hell owned this space with a set built on patience and groove. Dettmann’s hypnotic precision met Hell’s electro swagger in a seamless dialogue that prized track selection over peak-time fireworks—a masterclass in how subtlety can hit harder than spectacle.
Over in The Woods, the mood softened into something warmer and more intimate. Francesco Del Garda glided through rolling minimal, deep house and hypnotic textures with effortless control, delivering one of the afternoon’s standout performances. Earlier, Anna Wall b2b Harry McCanna and Gabrielle Kwarteng b2b Peach kept the energy soulful and groove-driven, reinforcing the stage’s reputation as a haven for long-form selectors.
Even a last-minute withdrawal from Nina Kraviz couldn’t shake the programme’s strength. Jeff Mills stepped up and did what Jeff Mills does: reaffirmed his place as one of techno’s true innovators. Bathed in sunshine from start to finish, the crowd mirrored the festival’s ethos—knowledgeable, ego-free and united by a shared love of expertly curated electronic music.
Source: Electronic Groove
Junction 2 برای دهمین سالگردش به ریشه‌های خود برگشت. این فستیوال با یک همکاری ساده و متمرکز در کنار fabric به Boston Manor Park آمد و توجه را روی دو استیج اصلی نگه داشت: The Bridge و The Woods. اضافه شدن استیج The Block از Beatport Live هم فضایی برای استعدادهای نو فراهم کرد، بی‌آنکه از هویت کیوریت‌شدهٔ روز کم کند.
زیر پل M4، استیج The Bridge بار دیگر ثابت کرد که یکی از خاص‌ترین دنس‌فلورهای بریتانیاست. ستون‌های بتنی خام، هر ضرب بیس را تشدید می‌کردند و کلیسایی صنعتی برای صداهای سنگین روز ساختند. Marcel Dettmann b2b DJ Hell با ستی سرشار از صبر و گروو این فضا را فتح کرد. دقت هیپنوتیک Dettmann با شیطنت الکترو-محور Hell چنان بی‌درز ترکیب شد که انتخاب ترک بر لحظات آتشین فستیوالی پیروز شد؛ یک کلاس درس واقعی در هنر خویشتن‌داری.
در The Woods، حال و هوا کاملاً عوض شد. میان درخت‌ها، استیج گرم و صمیمی‌تری شکل گرفت که برای سلکتورهای بلندمدت ایده‌آل بود. Francesco Del Garda با عبور نرم از مینیمال رولینگ، دیپ هاوس و بافت‌های هیپنوتیک، یکی از به‌یادماندنی‌ترین ست‌های بعدازظهر را ارائه داد. پیش از او، Anna Wall b2b Harry McCanna و Gabrielle Kwarteng b2b Peach هم با سلیقه‌ای سولفول و گروو-محور، اعتبار این استیج را به‌عنوان پناهگاهی برای سلکتورهای حرفه‌ای تثبیت کردند.
حتی کنسل شدن لحظه آخری Nina Kraviz هم نتوانست قدرت لاین‌آپ را کم کند. Jeff Mills آمد و دقیقاً همان کاری را کرد که از او انتظار می‌رفت: جایگاهش را به‌عنوان یکی از نوآورترین چهره‌های تکنو دوباره تأیید کرد. از ابتدا تا انتها، آفتاب پارک Boston Manor و کراود آگاه و بی‌ادعایش همه چیز را کامل کرد؛ جمعیتی که فقط برای موسیقی آمده بود و عشق مشترک به کیوریتوری درجه یک را فریاد می‌زد.
منبع: Electronic Groove